سونمز سئودا

وطن

نئجه سنسیزله میشم

بیر گویرچین کیمی دنسیزله میشم

bir göyarçin kimi dənsizləmişəm

بولبولم , یازدا چمنسیزله میشم

Bulbüləm yazda çəmənsizləmişəm

اسکی دن شانلی شرفلی ائل ایدیم

əskidən şanlı şərəfli elidım

ظالمه قارشی آمانسیز سئل ایدیم

Zalimə qarşi amansiz selıdım

ذیروه سی چنلی , دومانلی بئل ایدیم

Zirvəsi çənli dumanlı belıdim

ایندی , مدتی کی , چنسیزله میشم

Indi müdəttiki çənsizləmişəm

منده اردئملی ارنلر یاشامیش

Məndə ərdəmli ərənlər yaşamiş

ستارا , بابکه تنلر یاشامیش

Sətara babəkə tənlər yaşamiş

او قدر ائلجه بیلنلر یاشامیش

Ö qədər elcə bilənlər yaşamiş

ایندی من ارسیز ارنسیزله میشم

Indi mən ərsiz ərənsizləmişəm

دردیمین یوخ آدی ,عنوانی دئسم

Dərdimin yöx unvani desəm

حیرته دالدیرار انسانی , دئسم

Heyrətə daldırır insani desəm

باشقا بو سوزله معنانی دئسم

Başqa bu sözlə mənanı desəm

اوز دیاریمدا وطن سیزله میشم

Öz diyarımda vətənsizləmışəm

درد منی یاندیریر , آما اودو یوخ

Dərd məni yandırır ama odu yöx

اودور, آغزیمدا حیاتین دادی یوخ

Odür ağzimda həyatin dadı yöx

دئمیرم دردلر ایچینده آدی یوخ

Demirəm dardlər içində adı yöx

دئیرم : من بئله منسیزله میشم

Deyırəm mən belə mənsizləmişəm

ای منیم منلیگیم , امدادیما یئت!

Ey mənim mənligiyım imdadima yet

بیرجه گل, منله قووش, دادیما یئت!

Bircə gəl mənlə qovuş dadıma yet

منی باس باغرینا, فریادیما یئت!

Məni bas bağrina fəryadıma yet

بیلمیسن کی , نئجه سنسیزله میشم

Bilmisən ki necə sansizləmişəm

 


"کریم مشروطه چی"
102qm15.jpg 
    + نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم فروردین 1389ساعت 0:43 قبل از ظهر  توسط محمد یزدان پرست  | 

    ترجمه شعری از عزیز نسین

     


    Ya zamanından çok erken gelirim

    Dünyaya geldiğim gibi

    Ya zamanından çok geç

    Seni bu yaşta sevdiğim gibi


    Mutluluğa hep geç kalırım

    Hep erken giderim mutsuzluğa

     
    Ya her şey bitmiştir çoktan

    Ya hiçbir şey başlamamış

    Öyle bir zamanına geldim ki yaşamın

    Ölüme erken seviye geç


    Yine gecikmişim bağışla sevgilim

    Sevgiye on kala ölüme beş

    یا زودتر از موقع می رسم

     

    مثل آمدنم به این دنیا

     

    و یا خیلی دیرتر از موقع

     

    مثل عاشق تو شدنم در این سن و سال

     

    همیشه برای خوشبختی دیر می کنم

     

    و همیشه زودتر از موقع می روم سراغ بدبختی

     

    یا زمانی می رسم که خیلی وقت است همه چیز تمام شده

     

    و یا وقتی که هنوز هیچ چیز شروع نشده

     

    در چنان زمانی پا به این هستی گذاشته ام

     

    که زود است برای مرگ و دیر برای شادم

     

    باز هم دیر رسیدم مرا ببخش عزیزم

     

    ده مانده به عشق پنج مانده به مرگ

    + نوشته شده در  سه شنبه دهم فروردین 1389ساعت 11:5 بعد از ظهر  توسط محمد یزدان پرست  | 

    Məhəmməd Hüseyn Şəhriyar

     

    Məhəmməd Hüseyn Şəhriyar

     

    آمدی  جـانـم به  قربانت  ولـی حالا   چــرا؟               بی وفا  حـالا  كه  من  افتاده ام  از پا  چـــرا؟

     
    نوش داروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی                 سنگدل  ایـن زودتر می خواستی حالا چــرا؟

     
    عمر ما  را  مهلت امروز و فردای تو نیست                  من كه یك امروز مهمان توام ، فردا چـرا؟
     
    نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم                                 دیگر اكنون با جوانان ناز كن با ما چرا؟

    وه  كه بااین عمر های   كـوتـه بی اعتبار    
                         این   همه غافل شدن از چون منی شیدا  چرا؟

     
    شور فرهادم بپرسش سر به زیر افكنده بود                    ای لب    شیرین !   جواب  تلخ    سر بالا   چـرا؟
     
    ای شب هجران كه یك دم در تو چشم من نخفت         این قدر  با بخت  خواب   آلود    من    لالا   چـرا؟

     
     آسمان   چون   جمع مشتاقان  پریشان می كند        در   شگفتم   من   نمی باشد   ز  هم   دنیا  چـرا؟

     
    درخــزان  هجــرگل  ای  بلبل طبع حـزیـن                  خامشی   شـرط   وفـاداری   بــود  غوغا  چـرا؟
     
    شهریارا    بی حبیب خــود نمی كردی   سفر               این سفـر    راه   قیامت     می روی    تنها   چـرا؟
    + نوشته شده در  یکشنبه هشتم فروردین 1389ساعت 10:6 بعد از ظهر  توسط محمد یزدان پرست  | 

    عمادالدین نسیمی

    جانیمی یاندیردی شوقون ای نگاریم هارداسان

    گؤزلریم نوری ایکی عالمده یاریم هارداسان


    باغریمی قان ایلدی آجی فراقون گل ایرش

    ای لبون وصلی شراب خوشگواریم هارداسان

    فرقتون دردی منی گؤر کی نه مجروح ایله دی

    ای گؤزی نرگس حبیب گولعذاریم هارداسان

    صبری یغمالدی شوقون قراریم قالمادی

    ای منیم آرام صبریم بی قراریم هارداسان

    ایله دی عشقون منی قلخان ملک تیرینه

    ای گؤزی قاشی بیلیک لی شهریاریم هارداسان

    تا اوزون شوقوندان ایراغ اولموشام پروانه تک

    یانیرام لیل و نهار ای نور و ناریم هارداسان

    قاتی موشتاق اولموشام زلف و غذارین بویونا

    ای اوزی گلشن ساچی مشک تاتاریم هارداسان

    سندن آیری کونلومه یوخدور وفالی یار دوست

    ای جفاسیز حسن کامل یار غاریم هارداسان

    هجرون اوخی دلدی بو شوقونده یانان باغریمی

    صورت و معنیده ای چابک سواریم هارداسان

    بادایلن گؤندر ساچین بویین منه هر صبحدم

    ای کی یاندیم گئچدی حددن انتظاریم هارداسان

    یار اوچون هر گوشه ده مین دیو اولور دشمن منه

    ای سواد اعظم و محکم حصاریم هارداسان

    عاشیقین جنات عدنی چون جمالون وصلیدیر

    ای شراب کوثریم گئتمز خماریم هارداسان

    چون نسیمی دور بوگون ایام عشقین خسروی

    ای شکر لب یار شیرین روزگاریم هارداسان
     
    + نوشته شده در  یکشنبه هشتم فروردین 1389ساعت 10:1 بعد از ظهر  توسط محمد یزدان پرست  | 

    گلدین سئوگیلیم - خسته قاسیم

    گلدین سئوگیلیم - خسته قاسیم قدم باسدین دیده لریم اوستونه سن خوش گلدین ، صفا گلدین سئوگیلیم قوربان اولوم سیاه چشمین مستینه نه عجب انصافا گلدین سئوگیلیم * صاباحا دک دیده لریم اویمادی سئیراغیبلار قانیمیزدان دویمادی او ظالیم لر سنی منه قییمادی سن ائیله دین وفا گلدین سئوگیلیم * عندلیب تک آییردیلار گولومدن آه چکیرم اوره گیمدن دیلیمدن اغیار طعنه سیندن منیم ائلیمدن چکدین جور و جفا ، گلدین سئوگیلیم * یار یانیندا یاسلانارام من یوز ایل سن تزه غنچه سن من شیدا بولبول بو درد منی اولدوروردی یقین بیل سن دردیمه شفا گلدین سئوگیلیم * من قاسیمام سینه م حاققین کلامی شوکور حاققا ، یار ائشیدیب نالامی جمالین شعله سی باسمیش عالمی دوشوب قافدان – قافا گلدین سئوگیلیم * آمدی عزیزم قدم بر دیدگانم گذاشتی خوش آمدی صفا آوردی عزیزم قربان چشمان مست سیاهت چه عجب که به انصاف آمدی عزیزم * تا صبح خواب بر چشمانم نمی رفت سئیراغیبان از خونمان سیراب نمی شدند آن ستمگران تو را به من دریغ می کردند تو بر من وفا کردی و آمدی عزیزم * مانند هزاردستان راهمان را جدا کردند از ته دل و زبان آه می کشم از طعنه اغیار و طایفه من جور و جفاها کشیدی و آمدی عزیزم * صدها سال کنار یار پناه می گیرم تو غنچه تر و تازه ای و من بلبل این درد مرا می کشت باورم کن تو همچون شفای دردم آمدی عزیزم * من قاسمم سینه ام کلام حق شکر خدا ، حق ناله ام را شنید شعله جمالش دنیا را دربرگرفته از آن سر دنیا آمدی عزیزم
    + نوشته شده در  یکشنبه هشتم فروردین 1389ساعت 9:55 بعد از ظهر  توسط محمد یزدان پرست  |